"Bir kitap,içimizdeki donmuş denize inen balta gibi olmalı." Der Kafka. Uçurtma Avcısı tam da böyle bir kitap. İlk okuduğum romandı daha ilk paragrafında bile beni içine çekmeyi başarmıştı. Zaman zaman insanı düşündüren cümleleri var. Sizi kıskıvrak yakalıyor, cümleye bakakalıyorsunuz. Çünkü yazar kaçtığınız gerçekleri gözler önüne seriyor. İlk sayfalarda sıkılabilir hatta bırakabilirsiniz. Çünkü çok fazla olay örgüsü yok ve gözlemlediğime göre bazı insanlar için kitabın orta sayfalarına gelmek sancılı bir süreç. Ama lütfen pes etmeyin, okuyun. Bambaşka bakış açıları kazandırıyor. Kitap bittiğinde uzun soluklu düşüncelere dalıyorsunuz. Oldukça etkileyici.