Gönderi

2/10
·416 syf.··
2020 17. kitabı
Yıllar yıllar önce Wattpad'de yarım bıraktığım bir kitaptı. Elime ne geldiyse okuduğum bu günlerde, bu kitaba da bir bakayım dedim ama benim için pişmanlık oldu. Alya değişik bir karakterdi. Kitabın başından sonuna kadar ilk halinde kalsaydı, Sarp karakterine güvenip bağlanmasaydı kesinlikle sevebilirdim ama saçma bir şekilde birden bire Sarp'a çekildi. Tavırları tabiri caizse yüz seksen derece değişti. Sarp karakteri ise sürekli gördüğümüz kötü çocuk klişesinin ta kendisi. Kızlara güvenmez, anca yatar ve ortalıkta siz benim neler yaşadığımı bilmiyorsunuz triplerinde gezinir. Bu kadar kelime bile bu karakteri anlatmaya yetiyor. Kitapta beni sinir eden çok nokta oldu. Bunlardan en aklımda kalanları Alya'nın, Sarp onunla bir sokak arasında birlikte olup sonra senden sıkıldım demesine rağmen yine de Sarp'tan özür dilemesiydi. Bir diğeri de yine bu olayla bağlantılı olarak; Sarp'ın o gün yaptığı şeye verdiği kılıftı. Yok neymiş annesi gibi nankörlük yapmış. Hadi git oradan. Bunun dışında Enes'in ölümü de beni o kadar çekmedi kendine. Bence bu kadar hızlı ölmemeliydi en azından bir hastaneye gidebilseydi, ki sadece karnından yaralanmıştı. Neyse gidiyorum ben.
Tenimdeki İmzaİrem Demirbaş · Epsilon yayınları · 2018674 okunma
·
230 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.