Sevmemek pek mümkün olmasa gerek, çoğumuzun ilkokul ortaokul çağında okuduğu veya okuyacağı, zaman geçtikçe de ara ara tekrar eline aldığı bir kitap nasıl güzel olmayabilir ki. Okurken tatlı tatlı tebessüm ettirirken bir yandan da gözyaşının pıtlamasına engel olamıyorsun.
Hayal dünyasında yaşayan kendi küçücük ama aklı kocaman bir çocuk Zeze.
—Spoiler ama değil de—
Ağacı Minguinho ile konuşurken, dalında ata binerken Tommiks dünyasında şapkasını düzelten bir hayat neden mümkün olmaz ki!
“Aklımız erince erdiğini hisseder miyiz?” “Asıl acı; kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.” Gerçekler böyle işte Zeze, aklımızın erdiğini hissettirmeden asla.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.