Sevmek Bir Sanat Mıdır?1000Kitap
Erich Fromm’un kitabında-sevme sanatı- ortaya koymak istediği şey sevginin belli bir olgunluğa ulaşmadan, herkesin gelişi güzel yaşayabileceği bir durgu olmadığıdır.
Sevmek bir sanat mıdır?
Öyleyse Eğer, Bilgi ve Çabaya Gereksinimi Vardır.
Sevmenin de bir sanat bir zanaat olduğu ve yaratıcı zekanın sevmeyle bağını ilk bölümlerde inceliyor yazar ve şöyle özetliyor: "Yeni bir birliğe ulaşmanın üçüncü yolu da yaratıcı etkinliktir. Bunun bir sanatçı veya bir sanatkar tarafından yapılması arasında pek fark yoktur. Yaratıcılığa dayalı her işte yaratıcı insan, kendisi için kendisi dışındaki dünya anlamına gelen malzemesiyle bütünleşir. İster marangozun biri bir masa veya kuyumcunun biri bir mücevher yapıyor, bir köylü tarlasını işliyor, bir sanatçı resim yapıyor olsun, bu yaratıcı eylemlerden her birinde yaratıcı kişi eseriyle bütünleşir, yaratma sürecinde evrenle birleşir."
Yazar günümüz dünyasında -veya ben distopyasında demek istiyorum izninizle- sevme işinin esasen emek isteyen, üzerine düşünülmesi ve uğraşı vermesi gerekilen bir konu bir erdem olduğunu açıkça savunurken sevginin özenme, kıskançlık, hırs ve her tür aç gözlülükle karıştırılmaması ve özgürlük içerisinde ancak sevginin olabileceğini de duyabiliyoruz kitabı okurken.
"Sevgi bir etkinliktir, pasif bir duygu değildir. Sevgi, insanın kendi içinde geliştirdiği bir şeydir; içine sürüklendiği bir şey değil. Sevginin etkin özelliği en genel biçimiyle şöyledir tanımlanabilir: Sevgi ilk önce vermektir, almak değil.
...vermek, insanı almaktan daha çok mutlu eder. Bir özveri olduğundan değil verme eylemi sırasında insanın canlılığının açığa çıkmasındandır bu."
Yazarın kitabında Marx'tan da bir alıntısını vermeden geçemeyeceğim: “İnsanı insan olarak kabul et, dünyayla ilişkisi de insanca olsun. O zaman sevgiye karşılık sevgi, güvene karşı güven bulursun. Eğer sanatın tadını çıkarmak istiyorsan sanat konusunda eğitim almış olman gerekir. Diğer insanları etkilemek istiyorsan öbür insanlar üzerinde gerçekten harekete geçirici, teşvik edici bir etki yaratabilecek bir insan olman gerekir. İnsan ve doğayla ilişkilerinin her biri, senin gerçek, bireysel yaşamının kesin bir ifadesi, senin isteminin içeriğine uygun bir ifadesi olmalıdır. Sevgi uyandırmadan seviyorsan yani eğer sevgin sevgi olarak karşılığında sevgi üretmiyorsa, yaşamını, seven bir insan olarak ortaya koyup da sevilen bir insan olmuyorsan sevgin acizdir, bir mutsuzluktur.”
Ne der Can yücel; Uğruna fedakarlık yapmadığın sevgiyi, yüreğinde taşıyıp da yük etme. Yazarımız da bir kadının çiçek sevgisiyle konumuzu özetlemiş:
"Bir kadın bize çiçeklerini sevdiğini söylese, ama onları sulamayı unutsa onun “çiçek sevgisine” inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin yaşaması ve gelişmesi için duyduğumuz etkin ilgidir… ilgi ve özenin dışında sevgi için başka bir şey daha gereklidir; bu da sorumluluk- burada “sorumluluk” başkalarına saygıdır- duygusudur… saygının ön şartı özgürlüktür. I’amour est I’enfant de la liberte. Sevgi özgürlüğün çocuğudur, hiç bir zaman başkasının değil."
·
16 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
