Sabahattin Ali’nin dilini çok seviyorum.
Karakterleri ve hisleri tasavvur etme şekli, eski Türkçe’ye olan hâkimiyeti, kelimeleri cümlelere yedirme ve anlamlandırma biçimleri öylesine başarılı ki, okuyucuyu sıkmadan, bilakis hikayenin içine çekerek muazzam bir okuma deneyimi sunuyor.
Kürk Mantolu Madonna hikayesi bana, insanoğlunun paranoya ve önyargı batağına ne kadar meyilli olduğunu bir kez daha anlatmış oldu. Aynı şekilde; bitirilmeyen cümlelerin ve söylenmemiş sözlerin neler kaybettirebileceğini, zamanın her şeyden kıymetli olduğunu ve boşa geçirilen her anın, günün sonunda pişmanlık getirdiğini...
Maalesef şu bir gerçek ki; hayata geç kalıyoruz. Bunu çok geç olmadan fark etmeli ve her anımızı en kaliteli şekilde değerlendirmeliyiz.
İyi kitaplar okumalı, yeni yerler keşfetmeli, tiyatro, sinema festivali vb. etkinliklere vakit ayırmalı, kaliteli müzik dinlemeli, iyi insanlar biriktirmeli ve tabii ki bütün bunların yanında en sevdiklerimizi de ihmal etmemeliyiz.
Gelecek nesillere de bunları benimsetmeli; ve fakat, öncesinde kendimiz iyi insanlar olmalı, sonrasında iyi insanlar yetiştirmeliyiz.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.