"Bir adam gelir bir düzeni bozar kalır..."
Hakkında bir iki satır yazmak için kitaplığımdan alalı neredeyse bir buçuk saat oldu. Okuyup altını çizdiğim satırları tekrar tekrar okudum ve hepsi ilk okuduğum gün kadar heyecan vericiydi. Hüzünleri eskiden Serdar Ortaç dinlemiş pek çok insan gibi evde değil de bir ayıya bırakmanın olağanüstü olduğunu bu kitapla öğrendim. Ayrıca içimizden gemiler kaldıran ilk insanın Orhan Atasoy değil de canım Turgut Uyar olduğunu gördüm. Bir Chagall tablosuna bakmak gibiydi. Hayal gücümü zorladı. Şairin bütün şiirlerini okuduktan sonra "romaymış, bizansmış, cumhuriyetmiş, bilmem neymiş, bahane" dedim. Benim için akşam üzerleri bir yerde açan turuncu çiçek daha önemliydi. Ve ben bu kitabı okuyalı yıllar geçse de "bir maviyi durup dururken" hep Turgut Uyar'a benzettim
·
18 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.