Hiç inceleme yapmamış ve yapmayı da düşünmeyen biriydim ben ama sonunda kendimi yazarken buldum.Bu kitabı uzun zamandır okuyup okumamak arasında gidip geldim.Cok kitap duydum adından övgüyle söz edilip de fiyasko çıkan.Ama sonunda okuma cesaretini gösterdim.Bu cesaret kitabın ilk sayfalarindan itibaren bir korkuya döndü.Gecmisle yüzleşme korkusuna.Gecmis sanki ense kökümden ılık ılık akıp gitti.Zaman girdabına girmiş de sürüklenir gibi hissettim kendimi.Zeze sanki ben olarak ete kemiğe bürünmüştü.Bir kitap insanı içine bu kadar mı alıp götürür.Zaman, mekan kayboldu bu kitabı okurken.Sayfalarin arasında kayboldum ben de.Bir çocuğun gözünden sevgi,umut,olgunluk,bağlılık bu kadar güzel anlatilabilirdi.Totoca,Dindinha, Edmond dayı...Bu kadar mı gerçek anlatılır.Kitabin içinde hayat demekmis Şeker Portakalı.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.