Perspektif. Yıllardır neden ve sonuçlarından baktığım bir durumun hoop birinci tekil şahıs gözünden anlatımını bir solukta okudum. Hayatta bazı durumlar vardır. Anlık farkındalık yaşanır. Bunu daha önce anladığımı düşünmüştüm ama yakınından bile geçmemişim der insan. Kendi kendine o andaki aydınlanmasının içinde rahatsız edici Bir gurur yaşar. İşte öyle. Bu kitapla bambaşka bir dünyanın içini daha önce hiç düşünmek istemediğimi, şizofreniyi anladığımı düşünüp nasıl da semptomlarına takılı kaldığımı anlamış oldum. Gerçeklikten kopmanın bedelini iki dünya arasında sıkışarak ödeyen genç kızın zihninde dolaşmak ve onun gözlerinden kendimize bakmak...
Hayatı duyumsayarak çektiğimiz acılar gerçekten acı mıdır yoksa bunu hissettiğimiz için şükredilmesi gereken bir nimet mi? Sonuçta "Acı tekelimizde değil."
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.