Nasıl başlasam bilemiyorum. Bu kitap için hangi kelimeler, hangi cümleler yeter ki ...
Gözlerinizi kapatın ve kendinizi Afganistan'da ; orada hissedin. Ben kitabı okurken kendimi orada hissetmeye çalıştım. Hissetmek ve yaşamak elbette birbirinden farklı iki kelime ,ama en azından anlamaya çalışmakta mühimdir. Savaşın aldığı hayatlar, açlığın ,susuzluğun, merhametsizliğin ,kız çocuklarının küçük yaşlarda kendilerinden 20 , 30 yaş daha büyük adamlarla evlendirildigi bir yerden bahsediyorum . Kadınların, çocukların hayatlarının bir kelebek ömrü kadar kısa olduğu bir yerden bir zamandan .Erkeklerin cihada gönderilmesi ; kimisi şehit düşerken, kimisinin de gazi olması. Bunların hepsinin ve daha yazamadığım çoğu şeylerin yaşandığı bir yer .
Leyla ve Meryem ...Bu iki ismin mücadelesi ,fedakarlıkları. O iğrenç Raşit denen adamın iki kadının da hayatlarından her şeylerini çalması. Bu kitapta her şey var sevgili okurlar. Bir annenin merhameti, o iğrenç Raşit 'in kız çocuğunu tıpkı bazen evlerimizde karafatma denen böceği görüpte öldürmeye çalışan biz aciz insanlar gibi .Raşitten ve onun gibilerden nefret ediyorum, tiksiniyorum. Ve bitmedi hâlâ böyle kişiler var iken ,bu küçücük kız çocukları nasıl olur da çocukluklarını yaşarlar ."Uçurtma Avcısı kitabında ;Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok "bunu da belirtmek isterim. En sevdiğim karakter Meryem. Tıpkı bir anne gibi Leylaya bakıyor, Leyla'nın çocuklarını özellikle de Azizeyi ; doğmamış çocukları gibi seviyor .Meryem , senin gibi anneler çok var .Kendi hayatlarından çok çocuklarının hayatlarını düşünen binlerce "Anne "var .
Afganistan'da ve şu anda savaş olan diğer yerlerin hepsinde ; güzel umutların, güzel çocukluğun olması dileğiyle. ...
Bu kentin ne çatısını
aydınlatan ayları sayabilirsin,
Ne de duvarlarının perisine
gizlenen bin muhteşem güneşi.
··
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.