Söylenmesi gerekenler, çoktan söylenmiştir sanırım bu kitap için. O yüzden çokta bir şey söylemeye gerek yok kanımca. Şu kadarını söyleyeyim; muhteşem bir eser. İlk birkaç bölümde sıkıldığım için yarım bıraktığım bu eseri bitirdiğim bugün, anladımki daha önce bitirmemekle hata etmişim. Oblomov' u benimseyip, içselleştiren ve onu kendilerince tanımlayan cümleler kuran eminim birçok okur olmuştur. Benimde var tabiki ama en güzeli yine eserin içinde galiba. Olga ile Ştoltz'un arasında geçen konuşmada, Ştoltz hem Olga'ya hem bize anlatmış aslında Oblomov'u neden sevdiğimizi: "Çünkü onda her akıldan daha değerli bir şey var: dürüst, onurlu bir kalp! Bu onun doğal altını; onu yaşamı boyunca güvenle taşımış." diyerek. Bu arada, (bu dilek benim için de geçerli) hayatının Olga Sergeyevna'sını kaybedenler varsa umarım Agafya Matveyevna'sını bulurlar bu kısa hayatta. Keyifli okumalar.