Anayurt Otelini elime ilk aldığımda ince kısa bi romandı dedim ki hemen okurum ve biter ama maalesef öyle olmadı kısa bir roman olmasına rağmen okuması biraz zor geldi. Sanırım yazarın ilk okuduğum kitabı olmasından ötürü veya da kaleminin diğer romanlara göre daha değişik gelmesinden ötürü. Kitabın Genelinde kasvetli bir hava mevcut. Yalnızlık, yabancılaşma, buhranlı psikolojik halleri okurken hissediyorsunuz zaten siz de. Bazı yerleri biraz sapıkça gelsede yalnızlık ve bunalım temasını derinlere kadar hissettiriyor kitap. Çünkü okurken fenalıklar bastı içimi, karantina günlerinde iyice bunalıma girdim. Fakat bırakmadım sonuna kadar okudum. Zebercet tam da kitapta denildiği gibi ''Ne ölü ne sağ'' bir yaşamın kahramanı. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum tabii mümkünse :)