Doktor çizmelerini giyinceye dek iki dakika daha geçti. Üstünü giyip saçlarını tararken iki dakika daha geçti. Levin, ağlamaklı bir sesle:
— Pyotr Dmitriyeviç, diye başlamıştı ki, o anda doktor giyinmiş, taranmış, çıktı dışarı.
Levin, "Vicdan yok bu adamlarda," diye geçirdi içinden. "Biz felaketin eşiğindeyken onlar taranıyorlar!"
Doktor, sakinliğiyle onu kızdırmak istiyormuş gibi uzattı Levin'e elini.
— Günaydın! dedi. Acele etmeyin. Evet?