Beynimizi, hareketlerimizi, seçimlerimizi biz mi yönetiyoruz yoksa nörolojik, biyolojik yapımızın tahta kuklaları mıyız?..
"Evrende keşfetmiş olduğumuz en harikulade şey bu: Beynimiz, yani ta kendimiz." diyor yazar. Bu kitap belki de hiçbir zaman tam olarak çözülemeyecek, keşfedilemeyecek olan çok karmaşık bir sistemin içine küçük br yolculuk...
***
Yalnız "evrimsel gelişmelere karşı olmayan bir insan olarak" tamamen biyolojik ve bilinçdışı yapımızdan dolayı kararlar aldığımıza ben ikna olamadım. Tamam beynimiz karşılaştığı olaylar, olgular yenilendikçe yeni sinirsel ağlar oluşturuyor, yeni programlar üretiyor kendince, hatta benzer durumlarla karşılaşıldığında artık o hareketi, duyguyu veya -sunacağı her neyse- onu çoktan kaydettiği için bizim hareketimizden önce hazırlanıyor olabilir AMA ya vazgeçişlerimiz, muhakeme ettiklerimiz?... Motor düzeydeki otomatikleşen ve beynimizde bazı yerlerin hasar almasıyla değişebilen davranışlarımız için anlatılanları anlıyorum ancak her şey yolunda iken yani beynimizdeki sıvılar dengeliyken, herhangi bir hastalığımız veya hasarımız yokken; yaşadıklarımız, okuduklarımız, izlediklerimiz, hissettiklerimizden... yola çıkarak uygulamaya koyabildiğimiz davranışlarımız, düşüncelerimiz, ruhumuz ne olacak?
Dünyaya bomboş gelmediğimiz aşikar ama gün ve gün yaşadıklarımız beynimizin çekmecelerini de duygularımızı da düzenlemiyor mu? Biz oradan hiç mi kendi irademizle en sevdiğimiz tişörtümüzü seçemiyoruz?
Benim kafam biraz karıştı, burayı biraz daha kurcalamam, beslemem lazım sanırım.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.