Nasıl da yazık oldu ...
Böyle bitmemeliydi bu kitap, öylesine yalnızlığa alışmış bir adamın sanki yıllardır beklediği aradığı aşkını bir gecede görmesi ve ona delicesine tutulmasını anlatıyor. Başını omzuna yasladığı, aşk dolu gözlerle onu dinlediği birine nasıl diyebilir ki insan arkadaşım, kardeşim diye? Nastenka bunu yapıyor hem de sanki karşısındaki bunu hak ediyormuşçasına. Keşke herkes herkesi böyle sevebilseydi. Nastenka aşkını bekliyordu, gelmedi ve sırf o gelemediği için aşık oldu o yalnız adama. Kitabın sonunda nihayet güzel bir son diyordum ki o adam geldi, Nastenka' nın aşkı geldi ve onu bırakıp gitti. Hep arkadaşı kalmasını dileyerek ve bunu gayet normal bir şeymişçesine yapıp gitti...
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.