1 Yorum
Kalanlar Tezer Özlü
Kitabın önsözünde F.E.’nin de dediği gibi “Bu kitapta Tezer’den kalanlar var./ Ardında bıraktıkları. Yaşadığı anıların notları.”
Tezer Özlü’nün 1990 yılında derlenen bu kitabında hareketten çok düşünce ve psikolojik tahliller ön planda. Bu kitap; Özlü’nün gittiği çeşitli şehirlerde, ülkelerde yazdığı deneme ve cümlelerden oluşan bir anı kitabı. Uzun ve karışık cümlelerin yanı sıra birbirinden bağımsız ve bir o kadar da kısa cümlelerin birlikte oluşturdukları ahengi ustaca gözler önüne sermekte...Türk edebiyatımızın gamlı prensesi denebilecek bu kadın, kısacık ömründen haberdarmış gibi yaşadı. Her cümlesinde ölüm kokusu vardı, ölüm korkusu değil. Ölüme meyilli, depresif kişiliğini cümlelerinden sezdiriyor okuyucuya. Zamanında birçok ölüme ve intihara şahit olduğunu yazıyor Kalanlar kitabında, belki de bundandı ölümle yakınlığı. Ölmeyi istemiyor da değildi yazılarında. Ölümden korkmadığı gibi, toprağın içinde bir süre daha bedeniyle olacağı için mutlu olduğunu söylüyor; bedeninin yakılmasını istemiyor.
Kırk üç gibi erken bir yaşta öleceğini hissediyormuş gibi, ölümüne dair yazdığı birçok cümlesi var kitapta. Örneğin “Kırk yaşımda başlamam ya da bitirmem gerekeni bitirdiğimi sanıyorum. Bir insan yaşamı kırk yıl da olabilir. Olmalı. Bir ölüm özlemi değil bu.” diyor. “Hiç kimseyle yaşlanmak istemiyorum. Kendimle bile.” diye de ekliyor. Yıllara değil de anlara önem verdiğini söylüyor her fırsatta.... Tezeri anlamak için tüm kitaplarını sırasıyla okumalı ve çok sevdiği ve hayatlarının peşinden gittiği Yazarları da okumalı ve onu anlamaya çalışmalıyız....
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.