Objektif bakış açısı ile diyebilirimki
Hiçbir önyargı beslemeden başlayıp sonunu getirdim.Goethe'nin okuduğum ilk kitabıdır kendisi. Burada kimseyi kandırmaya, gereksiz yere yüceltmeye ya da aşağilamaya gerek yok. Dolaysız, kısa ve öz söyleyeceğim izlenimlerimi. Bu edebi ölçüyü somutlaştırabilmem için "vites" kavramını ortaya atmam gerekiyor sanırım. Eğerki 6 viteslik bir ölçü düşünürsek 3. Vites için ortalama değer kavramıyla bağdaştırabiliriz. Kitabın başında resmen 4. vites ile yola çıkaran yazarın beklentiyi yükselttiğinin farkında olduğunu pek düşünmüyorum. Tam beklenti oluştuktan sonra bu his kendisini gereksiz uzunluktaki gereksiz ayrıntılara bırakıyor. Kabul etmek lazım altını çizdiğim derin cümleleri oldu lâkin gereksiz cümleler bir kademe ağır basıyor sanki. Bunun da sebebinin yazarın edebi kaygı içerisinde olmasına dayandırmaktayım. Bunun dışında bir dikkatimi çeken özelliği de kitabın başı ve sonu yoğun olmasına karşın gelişme kısmının bir o kadar boş olması. Bu kadar uzun anlatımlara rağmen betimleme namına aradığınızı bulamıyorsunuz sanki. Lotte ile werther'ın dans ettikleri kısım dışında olaylar aklınızda berraklaşmadan bir adım geride süregeliyor gibi.Uzun ve gereksiz ayrıntılarla fazla haşır neşir oluyorsunuz. Hâl böyle olunca da sonuç kısmındaki yoğunluğun etkisini olması gerektiği gibi hissedemediğimiz kanısındayım. Tüm bunlara rağmen 1700 lü yıllardan bahsediyoruz. O zamanın edebiyatının örneklerinden bahsediyoruz. Abartmamak da gerekiyor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.