Puan vermedi·136 syf.··Beğendi
···Okunma: 05 Nisan 2020 13:47 Kitabı okurken fark ettim ki hakikaten hiçbir zaman yeterince deliremeyeceğiz. Hikayelerden birinde de geçtiği gibi delirmek de emek istiyor, özellikle de aklı başında bir delilikse. Günlük hayatta yaşadıklarımız da aslında bizi delilik çizgisinin yakınlarında dolaştırıp duruyor.
Arka kapağındaki yazıyı okuyunca abartıldığını düşünmüştüm. Beni yanılttı. Bu sefer sıkılacağım galiba dedikçe her hikayeyi hayretle, beğenerek okudum. Her gün yanından geçtiğimiz ama fark etmediğimiz hikayeleri anlatmış aslında yazar. Ama gerçek ve fantastik ögeler öylesine iç içe ki hiç garip gelmiyor. Sanki gerçekler doğaüstü; doğaüstü olaylarsa gerçekmiş gibi gelmeye başlıyor sayfalar ilerledikçe. Üzerine uzun uzun düşündüklerim, etkisinden hemen çıkamadıklarım da oldu. Bazı hikayelerin gerçek olmasını ve benim başıma gelmesini de istedim. Belki uzun zamandır bu kategoride güzel bir kitaba denk gelmediğimden, belki de gerçekten Osman Cihangir'in başarısından... Bana yeni gelen bir yan vardı yazdıklarında. Alışılmışın dışındaydı. Okuduğum bir sayfasında bile pişman olmadım.