Öncelikle kitabı klasikbirokur adlı youtube kanalında “abartılması gerekilen kitaplar” tarzındaki başlıklı bir videoda görüp mayıs ayı kitap listeme eklemiştim. yazar, mitoloji okumuş ve mitoloji konusu dışında konuya sahip kitaplardan ilki Ahraz kitabı.
Ahraz dilsiz,sağır anlamına gelen kökeni arapça olan bir kelime. tüm kitabı özetleyen mükemmel bir kitap ismi olmuş. kitabı nasıl anlatacağımı bilmiyorum konusundan başlamak en iyisi. babasıyla bir teknede yaşayıp çöp toplayan ve sonra yangında babasını kaybeden, kasabanın tiksindiği, tüm kötü şeylerin sorumlusu olarak seçtiği, günah keçisi seçilen, hamile bir kadın olan Adile’nin ve hamilelik esnasında yaşadığı acıyı (yarım saat aynı sayfayı okuyup hüngür hüngür ağladım) en başta konu alan sonrasında doğan çocuğu İsrafil’in yaşadığı acılar bağlamında ilerleyen bir kitap. İsrafil çöp toplayan, sevilmeyen sağır bir çocuk,konu kısaca böyle ama ben hayatımda hakan günday’ın “daha” kitabından sonra bir kitaba bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. bu nasıl bir üslup, bunlar nasıl cümleler ve bu nasıl bir betimleme yeteneği. herkesin okumasını istiyorum. 200 sayfaydı normalde bitirirdim hemen ama sindirmek o kadar zor ki kitabı, okurken dudaklarımı yoldum her sayfasında. sevdiğim herkese bu kitabı alıp hediye edeceğim,herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap oldu. sevdiğim bir alıntıyı ekleyeyim:
“-tanrı bu çocuğu görüyor mu dersin? doğumundan haberli mi?
+görmez olur mu hiç, görür de duyar da.
- ya tanrı da ahrazsa?
+öylese içimizden geçenleri duyuyordur demek”
·
16 Gösterim
2 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
incelemeyi yazarken bile ağladım💔
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.