Merhabalar 1k okuyacakları
Thomas Bernard'ın otobiyografik beşlenmesinden ilk kitabıdır.Yazar küçük yaşta babası onları terk eder ve anne sevgisinden de yoksun büyür .Bu dönemde ki en büyük şansı sanatı ve yazmayı seven özelikle Montaigne hayranı büyükdedesidir .Yazarın yaşadığı yıllar ise yine çok kötü döneme denk gelir .Savaş dönemini bir çocuğun öfkeli gözünden anlatır. Savaştan daha kötü olan ise eğitim kurumudur. Ilk öğreniminde Nasyonel Sosyalist sisteme maruz kalır, lise döneminde ise Katolik sistemin içine düşer. Büyük dedesinin sayesinde bu sistemden etkilenmez ve okulu sadece bir diploma için bitirmesini gerektiğini bilir.Beni en çok etkileyen ise yazar bunları anlatırken biz insanoğlunun alışmış gibi yapıp ,kabulenmesidir. Her dönemde, her çağda savaşa alışmadık/alışmıyoruz.Bundandir ki savaşın rolü de değişmedi mi ?
·
90 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.