Sevgili Virginia WOOLF 1929 da yazmış bu eseri.. Eserin kendi adı bile konusu itibariyle başlı başına tek cümlelik bir roman adeta günümüzde edebiyat, motivasyon, başarı..vs..türlü alanlarda bu konuyla ilgili atıflar yapılırken kullanılan meşhur cümle; “KENDİNE AİT BİR ODA”..okuyan okumayan herkese tanıdık gelir.. Bir slogan olmuştur özellikle de feminizm için..
Okumanın en güzel faydalarından birkaçı; her şeye dair bir merak içinde olunuş, empati yapabilme bununla beraber de ruh tahlilinin etkili bir şekilde yapılabilmesi diye düşünüyorum ki üstüne istersek milyon sebep daha sayabiliriz..
V.WOOLF “iyi bir okur” olarak öncelikle kişilerin ruh tahlilini çok iyi yapıyor. Kendinden önceki yüzyılın kadınları ve erkeklerini, toplumun gelenek ve göreneklerini, yaşam biçimini, değer yargılarını; kendi dönemini ve kendinden sonraki yüzyılı o kadar iyi tahlil etmiş ki ben sadece “feminizm ve kadın “ acısından düşünmedim.. Yüzyıl sonrasına bile bu kadar öngörülü bir şekilde atıf yapabilmesi ve bugün benimle beraber yüzlerce insanın bu eserleri okuyup irdelemeye devam etmesi müthiş bir şey...
“Kadın” a dair sorunlar hiçbir yüzyılda bitmiyor.. Ego, hırs, maddiyat, korku, özgüven, kaygı, gelenekler hatta kanunlar ...vs.. bu kelimeler uzayıp gider.. V. WOOLF tüm bunlara dönemlerine kendi şartları içinde damga vurmuş “isimler ve yapıtlarıyla” örneklendirerek irdeliyor, cevaplıyor, yeni sorular sorup zihin açıyor.. Ama nolursa olsun ister fakir, ister zengin, ister çok odalı, isterseniz ortak oturma odanız da olun, gezgin ya da kendi zihninden başka gidecek yeri olmayan biri olun, hiçbirini bahane etmeyin kadınlar diyor..
“Başka insanları etkilemeyi hayal etmeyin, şeyleri kendi içinde düşünün, kendiniz gibi olun, hiçbir kaygı gütmeden , yazmak istediklerinizi yazın..” diyor.. bunu türlü örneklerle pekiştiriyor ki
Bu kitabı okuduktan sonraki yeni adresiniz de kesinlikle “SHAKESPEARE ve tüm eserleri “ oluyor..
Yazarın çokça örnek verdiği Shakespeare’ in kalemi için yaptığı yorumlardan biriyle yazımı bitirmek isterim:
“..Çünkü bir sanatçının zihni, içindeki eseri tam ve bütün biçimde özgür bırakabilmesini sağlayan o muazzam çabayı gösterebilmek için Shakespeare’ in zihni gibi son derece parlak olmalı.. İÇİNDE HİÇBİR ENGEL, TÜKETİLMEMİŞ HİÇBİR YABANCI MADDE KALMAMALI..”
Bol tahlilli okumalar..
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.