Öncelikle Grange'dan okuduğum ilk eser, eşimin aşırı ısrarları yüzünden okuma listeme almıştım. Kitap 3 sahne üzerinden gidiyor: marc, revardi ve hatica. Ben hatica ile olan bölümleri açıkçası cok hevesli okumadım fakat gazeteci marc üzerinden gidilen sahneleri okumak yazarın üslubuna anlamak ve sürükleyicilik açısından etkileyici olduğunu söyleyebilirim.
Açıkçası dönüş bölümünden sonra %70 sonunun tahmin etmiştim. Özellikle beni etkileyen bölümler Marc'ın yaşadığı bunalım ve belli etmeden duyduğu tutku, yazar o sahneleri adeta bir dizi izler gibi yaşatiyor.
Grange bilindiği üzere müslüman düşmanı bir yazar kitapta da bunu çokça belli ediyor.
Tavsiye ediyorum; gerilim, polisiye ve çocukken travmatik olaylar yaşayan katillerin gençliğinde kustuğu vahşet konulu kurguları sevenlere..