Hep sorulan bir soru vardır:
"Sevdiğiniz birine kitap hediye edecek olsanız, bu hangisi olurdu?" Düşünürdüm de hiç bir kitap gelmezdi gözümün önüne.
Artık biliyorum...
"Büyük kederler küçük öyküler"
Nedendir bilmiyorum. Her kişiye aynı etki yapmadığı muhakkak ama, bende derin derin izler bıraktı. Belki abartıyorumdur. Belki bu dönemler de olduğum ruh halimden dolayıdır. Belki de bir çok kişiyi etkilemiştir, bunlardan biri de ben olmuşumdur.
Kitap da kendi hayatından kesitler vermiş; belki bu da etken olmuştur kim bilir. Sadece belkiler var şuan aklım da.
Kitabı bile henüz bitirmeden inceleme bölümünü açtım. Yoğun duygular içerisindeyim.
Zaman kaybedemedim.
İçimde kanayan, yavaş yavaş fokurdayan volkanlar var!
Bize ne senin ruh halinden diyenler devam etmeyin okumaya boşuna...
(Ali Lidar'ın kitaplarının çoğunluğunu okudum. Puanlamalar da hep 7- 8 arası gidip gelirdim. Bunda 10! )
Kitap da bir ara Ali Lidar kendi 30 yıllık hayatını dönemlere ayırmış. "Ergenlik dönemi," bilmem ne dönemleri gibi.
Sanırım benim de 30 yaşıma kadar ayıracağım, hayatım da büyük tesirler vermiş, geri dönülemezlere itmiş dönemlerim var. Ama derinlemesine girmeden kısaca "Bilinmeyen çocukluk," "Ergenlik," "pembe hayaller dönemi," ve "gerçekler" diyebilirim.
Bu zamana kadar kimseye, kendi anneme, eşime, dostuma bile anlatamadığım bazı anılarım var. Büyüdükçe işin ciddiyetini kavradığım, çocukluğum da kesik kesik hatırladığım, bu zamana kadar ne olduğunu bilmeden ısrarla unutmadığım, ama yeni yeni kavradığım anılar.
Artık neden bir türlü unutamadığımı anladım!
İlk defa hayatım da kimsenin karışmasına izin vermeden; kimsenin bana şunu yap ya da bunu yapmalısın gibi söylentileri dinlemeden önemli, belki hayatımı huzura götürecek, belki de bir ömür pişmanlık ve derin hüzne götürecek kararlar alacağım
Ama kendi kararlarım!
Elbette her şeyin hayırlısı diyelim.
Hakkımda verilen kararların çilesini çektim hep. Elbette en iyisini isterler. En güzelini. Ama bazen de zannedilenler "en iyisi" "en güzeli" olmuyor. Koca bir hayat çöpe gidiyor işte.
Arkam da duracak pek insan olmadığını, yalnızlığın ve çaresizliğin olduğu dönemlerdeyim kısaca. Ne ailem! Ne can yoldaşlarım!.
Önümde upuzun bir yol.
Bilinmezliklerle dolu.
Yapayalnız.
Sahi hep yalnız olmadım mı aslında?
Yavaş yavaş anlıyorum ki sakinlik, pasiflik, monotonluklar bana göre değil.
Sürekli değişkenlik, heyecan gerekiyor maalesef.
Maalesef diyorum çünkü bu huy beni belki mutlu eder, belki de uçurumun dibine sürükler.
Ah canım anamı da çok özledim. Canım aile mi. Canım kardeşleri mi. Gurbetteyim aslında ben. Evet türküm. Ülkem de yaşıyorum şu an. Ama ailenin olmadığı bir yer, gurbet olmuyor mu?..
Sanırım iyice bu incelemeyi günlüğe çevireceğim bir an önce dur demezsem kendime.
Diyorum ya duygularım iyice depreşti...
Güle güle
·
592 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncelemenizi okurken, ruh halinizi düşünerek okumaya çalıştım. İnsan aldığı bazı kararları, o an ki duruma göre değerlendirir. Kendisi için iyi bir karar olsa da, başkalarını etkileyeceğini, başka hayatlara nasıl dokunacağını o an düşünemeyebilir. Çünkü içinde bulunduğu andan kurtulup, yeni bir hayata başlama evresi olarak düşünür. Aslında yeni bir hayat yok, yaşanılan her şey, olumsuzlukların tümü, gelecek içinde izler oluşturur. O yüzden verilecek ciddi bir kararsa ve bu sadece bizi değil, bize muhtaç olan bireyleri de etkiliyorsa çokça düşünmek gerekir. Hiçkimsenin hayatı mükemmel değil klişesi aslında böyle zamanlarda ilaç
olabiliyor. Ve insanlar hep bir imtihan içerisinde, kimi eşiyle, kimi işiyle, kimi çocuğuyla, kimi medeni durumuyla, kimi sağlığıyla, kimileri de ekonomik durumlarıyla. Hiçbir sorun çözüme ulaştırılamayacak kadar zor değildir. Allah içerisinde bulunduğunuz zor durumdan sizi sağlıklı kararlar almanıza vesile kılsın. Evet gurbet çok zor. İnsan hep sevdiklerinin yanında, yamacında olmak istiyor. Ama her zaman da onların yanına sığınamıyor. Allah hakkınızda hayırlı olanı nasip etsin. İncelemeniz için teşekkürler :)
2021 yılında her ay bir kitap okuyacağız. İnstagram hesabım üzerinden bakabilirsiniz. Bu güzel kitabı da seçmek istedim. Bu incelemeden sonra ilk sıraya yerleştirmeye karar verdim. İncelemenizi okurken anlamlar için de kayboldum. Kim bilir kitabı okurken neler hissedeceğim. Güzel incelemeniz için teşekkürler. Sevgiyle ve kendinizle kalmanız dileğiyle. 🌻
