Roman, aslında Fransa'nın Alman Nazileri tarafından işgaline, insanlığın kötülüğe maruz kalmasına, geçmişte olmuş, günümüzde olan ve gelecekte olması muhtemel ölümlere simgesel bir çağrıdır bence. Kitap her ne kadar ölümcül veba salgınını anlatsa da aslında asıl konu insanın Varoluşunun sınırlarını anlamak ve kabul etmektir.Salgın nedeniyle insanların dış dünyayla irtibatlarının kesilmesi, insanın evrendeki metafizik yalnızlığını simgeler. Metafizik yalnızlık, iç sıkıntısını, iç sıkıntısından bilinçlenen insanın silkinip başkaldırarak Varoluşçuluk felsefesinin sırrına ermesini ifade eder. Bedensel, psişik, fizyolojik ve manevi bir esaret söz konusudur. Veba'yı bir metafor olarak kullanan yazar, umutsuzluğun zirve yaptığı bir noktada, vazgeçmeden asla pes etmeden sabırla çalışarak zorluklarla nasıl mücadele edildiğini anlatır. Bilindiği üzere eser 1957 Nobel Edebiyat Ödülünü almıştır.Tavsiyemdir.