İnsana benzemeyen yönleri benzeyen yönlerinden hayli fazla olan Quasimodo'nun fütursuz ve imkansız aşkını dönemin Fransa' sı ile harika senkronize olmuş sekilde anlatan Viktor Hugo zaman zaman fazla ve gereksizce o döneme ait bilgi vererek ve roman içersindeki çok fazla olan, yaklaşık 200, karakterler ile biraz sıktı beni. Bir yerde 40 sayfa kus bakışı parisi anlatması zaten beni çileden çıkardı. Tamam bilgi güzel bir şey ama bilgiyi bize böyle direkt aktarması pek hoş olmamış. Quasimodo'nun yargılanması sahnesinde o dönemin yargısına tarafsız bir bakış yaparak hem o döneme dem vuruyor hem de romanın olay örgüsüne devam ediyor, keşke tüm bilgileri böyle verseydi de bu kitabın üzerine kitap tanimasaydim. Ama yine 10 üzerinden 10 yani her şeye rağmen.
··
23 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Babam demin Betimlemeleri okumadan lise sonda okumuştum dedi. Beni bir gülme aldı. Roman öyle okunmaz ki ama.Yarıya iniyor öyle diyor.