Merhaba Arkadaşlar ; size @ciniusyayinlari 'ndan çıkan 
Sümbül Meva 'nın kaleme aldığı #BiriktirilmemişYaşanmamışAnılar isimli kitabı okudum. Biz bu kitabı @nurdaninkitaplari moderatörlüğünde çok güzel bir grupla okuduk. Vesile olduğu için teşekkür ederim.
Yazar, sade akıcı kısa betimlemeleriyle sizi okurken (yaşadıklarımı yoksa yaşamadıklarını mı demek doğru olur buna gerçekten karar veremedim.Çünkü ikilemde kaldım.) içine çekiyor.
Size Zambak'ın hayatında aldığı derin izleri yüreğinin en derinlerinde saklayarak bir bilmeze doğru direnen ve attığı adımlarla köklerinden kurtulmaya çalışan hikayesini anlatmak istiyorum...
Mutsuz büyüyen Zambak evde karşılaştığı zor şartlar altında kalan hırçın yaramaz lakin aile ortamından dolayı acısını içine atarak silik yaşamaya mecbur kalıyor.
Eline verilenlerle kısıtlı bir şekilde ailesinin ona sunduklarıyla yaşamaya direnen gönül yorgunluğunu küçük yaşlarda alan Zambak, etrafına kalın duvarlar örer...
Kendi halinde kural bozmadan yetişen Zambak'ın hikayesini okumanızı çok isterim.Çünkü benim yüreğime dokundu biliyorum ki duygu barındıran herkes hüzünlenicek...
Aşağıya kitapdan sevdiğim bir bölüm paylaşacağım.
"Ne zaman öleceğini biliyor muyum ? Hayır.
Yaşarsam neler olacağını biliyor muyum ? Hayır
"Ölürsem cennette yerim garanti mi? Hayır
Nede olsa o gün gelecek ve ölecek miyim ? Evet!
Öyleyse yaşıyorsun Zambak! Hayat ne getirirse, bu dünyadan gideceğin güne kadar herkes gibi yaşıyorsun."
Kitabın bir bölümünden örnek vermek istiyorum. Ayakkabı bölümü, böyle yetişen büyüyen ve iyi bir yerlere geldikten sonra özünü unutanlar var.Siz onlardan değilsiniz bu hamlenizle bazı unuttuğumuz sınırlandırıldığımız imkanlar doğrultusunda bu kitap bir ayna oldu...Devam kitabı gelmesi için sabırsızlanıyorum.
Sümbül Meva
Kalemini daim olsun.Emeğiniz için teşekkür ederim.
Sümbül Meva 'nın kaleme aldığı #BiriktirilmemişYaşanmamışAnılar isimli kitabı okudum. Biz bu kitabı @nurdaninkitaplari moderatörlüğünde çok güzel bir grupla okuduk. Vesile olduğu için teşekkür ederim.
Yazar, sade akıcı kısa betimlemeleriyle sizi okurken (yaşadıklarımı yoksa yaşamadıklarını mı demek doğru olur buna gerçekten karar veremedim.Çünkü ikilemde kaldım.) içine çekiyor.
Size Zambak'ın hayatında aldığı derin izleri yüreğinin en derinlerinde saklayarak bir bilmeze doğru direnen ve attığı adımlarla köklerinden kurtulmaya çalışan hikayesini anlatmak istiyorum...
Mutsuz büyüyen Zambak evde karşılaştığı zor şartlar altında kalan hırçın yaramaz lakin aile ortamından dolayı acısını içine atarak silik yaşamaya mecbur kalıyor.
Eline verilenlerle kısıtlı bir şekilde ailesinin ona sunduklarıyla yaşamaya direnen gönül yorgunluğunu küçük yaşlarda alan Zambak, etrafına kalın duvarlar örer...
Kendi halinde kural bozmadan yetişen Zambak'ın hikayesini okumanızı çok isterim.Çünkü benim yüreğime dokundu biliyorum ki duygu barındıran herkes hüzünlenicek...
Aşağıya kitapdan sevdiğim bir bölüm paylaşacağım.
"Ne zaman öleceğini biliyor muyum ? Hayır.
Yaşarsam neler olacağını biliyor muyum ? Hayır
"Ölürsem cennette yerim garanti mi? Hayır
Nede olsa o gün gelecek ve ölecek miyim ? Evet!
Öyleyse yaşıyorsun Zambak! Hayat ne getirirse, bu dünyadan gideceğin güne kadar herkes gibi yaşıyorsun."
Kitabın bir bölümünden örnek vermek istiyorum. Ayakkabı bölümü, böyle yetişen büyüyen ve iyi bir yerlere geldikten sonra özünü unutanlar var.Siz onlardan değilsiniz bu hamlenizle bazı unuttuğumuz sınırlandırıldığımız imkanlar doğrultusunda bu kitap bir ayna oldu...Devam kitabı gelmesi için sabırsızlanıyorum.
Sümbül Meva
Kalemini daim olsun.Emeğiniz için teşekkür ederim.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.