Jose Mauro De Vasconcelos “Şeker Portakalı”
Ah Zeze benim tatlı miniğim..Ne çok üzdüler seni..
Yeri geldi ağladım yeri geldi güldüm yazarın kendi hayatını anlatması hatta çocukluğunu anlatması da eseri ayrı güzelleştiriyor..
Ana karakterimiz:Zeze 5 yaşında hayır hayır 6 yaşında kendi deyimiyle gerçek yaşını mı söyleyeyim yalancı yaşını mı?.Çok şeker bir çocukla karşılaşacaksınız.Hayat çok zor onun için ama büyümüş de küçülmüş derler ya daha doğrusu şartlar onu çocuk olmaktan çıkarmış kocaman büyük bir insan haline getirmiş..Büyükleri bu kadar anlamak zorunda mıydın Zeze?Bu kadar iyi niyetli olmak zorunda mıydın?Tam da mutlu olmuştun gerçek sevgiyi bulmuştun güzel çocuk değer görmüştün sevilmiştin çokça..Ara sıra yaptığın haydutluklar beni gülümsetti ama bi yanım hep seninleydi.Mutlu olmak için gerçek sevgi için gizli mücadelen ve sevgiyi sır olarak saklaman ahh ne güzel bir çocukmuşsun sen Zeze ne tatlı ne iyiBiliyor musunuz bir ara keşke Zeze şuan yanımda olsa da sımsıkı sarılsam ona dedim.Öylesine içine çeken bir kitap ki başladığım gibi bitti..İyiler üzülmesin artık,hele de hayatın sillesini bir şekilde yemiş çocuklar ya da çocuk kalan büyükler üzmeyin kimseyi..
Hayal kurmak en güzeli Zeze uyumak bir de ‘İnsan uyudu mu her şeyi unutur’ doğru mu bu söz sizce??
‘Elimden gelse seninle 852.000km hiç durmadan konuşurdum’ demişti Zeze siz de en sevdiğinizle kilometrelerce konuşabilir misiniz??Arabanın benzini olmasa bile gidiyormuş gibi yapabilir misiniz?
Zeze benim gibi arabayla gezmeyi çok seviyor hem de en sevdiğiyle..
Aslında şöyle söyleyeyim kitabı okuyun ya herkesin kendinde bir parça bulacağı büyük bir yapboz misali..Keyifli okumalar ️
Çocuk kitabı olduğuna bakmayın kocaman bir adam var orada hayata karşı dimdik duran tatlı küçük masum kocaman bir adam..Zeze..
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.