Van Gogh' un benim için özel bir yeri var. Yıllar öncesinden gelerek yüreğime dokunmuş bir ruh.
Resim yapmayı öyle seviyor ki onun için bir yaşam biçimi. Boyaların tadına bakıyor. " Acaba kırmızının tadı nasıldır?"
Bir hayat kadını ile aynı evde kalıyor. Tepki gösterenlere ise bir kadını kullanmak mı yoksa sahiplenmek mi daha onurlu bir davranış diye soruyor.
Zamanında kıymeti bilinememiş, dışlanmış, akıl hastahanesinde kalmış, intihara sürüklenmiş...
Şimdi tabloları müzelerde sergileniyor.
Bir zaman makinasına binip haksız yere hor görülmüş, dışlanmış tüm insanları kucaklamak istiyorum. Değerli olan sensin demek istiyorum.
İşte öyle güzel bir adamın kaleminden çıkmış mektuplar bu kitapta toplanmış.
Mektupları kardeşi Theo'ya yazıyor. Hayatta kendine en yakın olan kişiye. Birbirlerini öyle seviyorlar ki Van Gogh' un ölümünden çok geçmeden Theo da ölüyor.
Sevgili Van Gogh iyi ki bu dünyadan geçtin. Resimlerin tüm bedbaht ve dışlanmışlara yalnız olmadıklarını anlatıyor.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.