Kitabın konusu ve ilerleyişi Yeşilçam filmleri tadındaydı. Ancak ben özellikle karakterlerin psikolojik dışavurumlarını, adalet ve bürokrasi eleştirisini oldukça beğendim.
Kuyucaklı Yusuf, toplumla bütünleşemeyen, içe kapanık, duygularını ifade edemeyen ve hayatta ne yapmak istediğine dahi karar verememiş bir karakterdir, bu özellikleri romanın başlangıcı olan anne-babasının öldürüldüğü odada soğukkanlı davranışı ve bu ölüme tepki vermesinin çok daha normal olmasına rağmen bu olaya dahi içsel tepkilerini bastırırcasına donuk bir davranış şekli ile cevap vermesinden de anlaşılmaktadır. Zaman geçmesine rağmen dürüst olmasına ve sürekli bir şeyler yapma isteği içerisinde olmasına rağmen harekete geçememekte ve hayatın onu sürüklemesi içerisinde yaşamaktadır. Başlarda, Salahattin Bey’i eleştirdiği noktaları zamanla kendisi de yaşamaya başlamıştır. Evin içinde olan bitene tepki verememekte, hayatın telaşı içerisinde bir uyuşma haline girmektedir. Olan bitenle ilgili ipuçlarını yakalamasına rağmen karısını hala eskisi gibi sevmeye devam etmektedir.
Her ne kadar Kuyucaklı Yusuf dürüst ve zaman zaman herkesin yaşadığı gibi o topluma ait olamama hissiyatını verse de benim en sevdiğim karakter Salahattin Bey olmuştur. Hayal kırıklığı içinde bir yaşam içerisinde vicdanlı, dürüst, ahlak sahibi olarak kalmış , ailesine her zaman değer vermiştir.
Şahinde Hanım ise olayların farkında olmayan, sürekli şikayet eden, kendi şahsi keyiflerinin peşinde koşan bencil bir karakterdir. Bu özellikleri ile eserdeki şahsımca derin bir davranışsal analizle tarif edilen ancak en itici kişidir.
Kitaptan genel olarak oldukça keyif aldım, Sabahattin Ali’nin ilk kitabı olmasına rağmen okuyucu olarak bana böyle bir hissiyat geçmemiş, tam tersine kaleminin ustalığına oldukça saygı duyduğum bir kitap olmuştur.
·
5 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.