İdam cezasına çarptırılan adamın cezasını öğrendikten sonra idam edilene kadar ki sürecinde yaşadığı ruhsal değişimi konu alıyor bu kitap. Okurken o dönemdeki idam cezalarına bakış açılarını önsöz de dahil olmak üzere kitapta her açıdan aktarıldığını görüyoruz. Adamın en başta kürek cezasına çarptırılmaktansa idam cezası alarak ölmeyi tercih edip; ölüme yaklaşırken ise kürek cezasını tercih edecek ruh haline gelmesi beni çok etkiledi. Kızının onu tanıyamaması, halkın idam cezasını sebebi bakılmaksızın gülerek tiyatro seyredilir gibi izlemesi, son ana dek affedilmeyi beklemesi bende derin izler bıraktı…
Vıctor Hugo bu kitabı 1829 yılında yayımlamış, okuduğum bilgilere göre ilk çıkardığında ismini gizlemiş. Bu kitabı yazmasını tetikleyen şey ise Grene Meydanında izlediği bir idam olayıymış. Halkın idam cezasını panayır havasında seyrettiğini görünce bu olaydan etkilenmiş ve yazıya dökmüş. Edebiyat tarihinde birinci tekil kişinin ağzından anlatılan ilk kitap olmasıyla da adeta bir başyapıt örneği. Tabiki 5/5 *
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.