Sabahattin Ali'nin öykülerinin toplumsal gerçekci özelikleri sıklıkla dile getirilir. Bunlar çoğunlukla, yurdumuzda dönemin köy hayatındaki menfi gerçekler olsa da zaman zaman şehir hayatındaki maddi güçlüklerdir de. Bütün bu güçlüklerin kaynakları genel geçer dönem koşullarının yanı sıra zenginlerin zaman zaman da yetki sahibi devlet görevlilerinin yapmaktan çekinmedikleri haksızlıklardır da. Yazarımız bütün bu olumsuz koşulları ve güçlükleri hikayeleştirirken bunlara herhangi bir çözüm yolu arama telaşesine girmemiştir ve olası bir çözümü anlatma gereği de duymamıştır. Hikayelerde neyin ne olduğu zaten âşikardır. Yazar, muhtelif politik ideolojilerini herhangi bir öyküsünde zikretmemiştir.
Sabahattin Ali'nin öyküleri sadece böyle doğrultularda da değildir. Değişik öykülerinde zaman, mekan ve konu çeşitliliğine rastlıyoruz. Psikolojik hallerin anlatıldığı öykülerinin yanı sıra gönül işlerinin anlatıldığı öyküleri de vardır. 'Birden Bire Sönen Kandilin Hikayesi' başlıklı öyküsü korku unsurları taşır, bu hikayede benim düşünceme göre gotik öğeler de vardır. 'Kırlangıçlar' hikayesi ise kanımca felsefi hir hikayedir. Her bir hikayesinden çıkarılacak dersler, anlamlar vardır. Çok yönlü bir sanatçımızdır.
İyi okumalar...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.