Neden bilmiyorum kitabı bitirirken kendimi gene gözyaşları içerisinde buldum. Minik zezem ne yaparsan yap ben sana hiç bir zaman kızmayacağım. Biraz daha büyüdün kocaman oldun, evlatlık olarak bir aileye verildin sen bu küçücük yaşında çok acılar yaşadın bu defa şeker portakalın yok ama adam (cururu) sonra maurice (monptit) var hem fayolle (şüş) de hep yanında oldu. Beni en çok üzen de maurice ile karşılaşman ve o an monptit diye boynuna sarılmanı beklemen... Hem sen onu baba seçmiştin değil mi küçüğüm? Gel zeze güneşi uyandıralım.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.