Topraklarını kaybeden ve bir avuç kalmış Çerokilere ithaf edilmiş bu kitap .. Annesi , babası ölen Küçük Ağaç'ın hayatta son kalan akrabaları olan büyükanne ve büyükbabasına gitmesiyle başlıyor hikaye. Doğayı ve yaşayış şekillerini çok içten hissettim. Sanki o küçük kulübede bende yaşıyormuşum hissini verdi. Ayrıca ebeveynlerinin onu yetiştirme şekli , doğayı tanıtması , dokunduğu herşeyin bir ruhu olduğunu anlatması , en önemlisi insan olmayı öğretmesi beni çok etkiledi. Bu ailenin dünya görüşü keşke diğer insanlarda da olsa dedim kitabın bazı yerlerinde. Velhasıl çok beğendim , sıkılmadım ve dünyaya bakışımda değişiklikler yarattığını söyleyebilirim . Tavsiyemdir okuyun.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.