Sevgi sınırsız bir şey aslında bu da insanın sonsuza olan ihtiyacını ve isteğini gösterir. Yalnızca sevgi değil hemen hemen bütün hisler için bu sınırsızlık geçerli. Önemli olan o hisleri neye nasıl kullandığı. Kişi eğer bu hissi kalbe koyanı bilirse önce Onu sever. Ona olan sevgisi ve muhabbetiyle masivayı yani diğer yaratılmış her şeyi sever. Yunus Emre'nin yaratılanı severim yaradandan ötürü dediği mesele yani. Gerçek sevgiye ancak bu şekilde ulaşmak mümkün olur zaten. Kişi Allah hesabına, Onun rızası için sevdiği takdirde kalbine sınır koymasına gerek kalmaz. Bu olmadığı takdirde eşimizi, annemizi-babamızı hatta çocuğumuzu haram sevmek dediğimiz kategoride bulabiliyoruz ne yazık ki. Helal sevebilmenin yolu Allah'ı sevmekten geçiyorsa, Allah'ı sevebilmek için de onu tanımak gerekiyor. Nasıl bir insanı tanımadan sevmiyorsak Onu da tanımadan sevemiyoruz sadece sevdiğimizi iddia ediyoruz. Tanıyabilmek için de bize Onu tanıtacak eserleri, büyük kâinat kitabını okumak gerekiyor.
Velhasıl burda dur diyemez ama buraya yönel diyerek kontrol edebilir 🌿