Merhabalar
Kitabı okurken aklıma geldi de hepimiz birer Don Kişot olduk. Ilk okumaya başladığınız zamanları hatırlayın . Insan o dünyaya girince az biraz delirmiyor mu? Her kahramanın yerinde olmak istiyor. Mesela benim ilk okuduğum kitaplarda hep mucizevi şeyler vardı. Mürekkep Yürek serisini okumuştum, hep kitapları büyülü bir dil ile okuyarak içinden kahramaları çıkarmayı hayal etmiştim. Hatta denemişliğim bile var. Çalıkuşu okuduğumdan beri köy okullarında öğretmen olmak isterim hep. Bir de evlat edinmek. Kitabı okurken attığım hikayede de dediğim gibi Don Kişot 'un delilikleri bana hiç delilik gibi gelmedi. Bence kitap okuyan insan az biraz deliriyor ya da belki akıllanıyor. Sonuçta delilikte göreceli bir kavram değil mi?
Çok severek okudum ikinci kez. Ömrüm bitene kadar kaç defa daha okuyacağım kim bilir....
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.