·500 syf.··Beğendi
···Okunma: 21 Mayıs 2020 03:11 İlk sayfalar bir gizemle başlıyor. Kimden bahsedildiğini ve ne olduğunu tam anlayamıyorsunuz. Ve sonra Kitaptaki kötümüzle karşılaşıyoruz. İnsanı merak ettiriyor bu bakımdan. Karen Marie Moning'i çok seviyorum ama bu seri uzadıkça eski etkisini yitiriyor gibi. İlk 5 kitabı hiçbir şeye değişmem. Onların tadı bir başkaydı. Bir kere Barrons vardı. Üzgünüm Ryodan ama Barrons'u kimse geçemez. Bu bakımdan biraz hayal kırıklığına uğradım ama bu demek değil ki yeni kitabı okumam. Tabii ki sabırsızlıkla bekliyorum.
Öncelikle bu kitapta Shazam ve Dani'nin ilişkisine bayıldım ve Shazam favori Cehennem Kedi'm olabilir. Mezarlık sahnesinde çok üzüldüm. Ryodan'ın gitmesine daha çok üzüldüm. Baş karakterler ayrılınca bana fenalık basıyor. Neyse ki çok fazla beklemiyoruz ve bir araya geliyorlar. Ama 2 YIL geçmiş aradan. O 2 yılda tabiki bir şeyler olmuş. Kat'in bir kızı var ama babası Cruce mu yoksa Sean mı belli değil. Dublin toparlanmaya çalışıyor. Mac ve Barrons peri diyarına gitmiş. Christian İskoçya'da. Herkes ayrı bir yerdeydi. Ve onlarsız Dublin sıkıcıydı. Ara kitap gibi geldi bana. Ryodan ve Dani ilişkisini anlatmak için ve diğer kitaba zemin hazırlamak için yazılmış. Bu yüzden serinin diğer kitapları kadar sevemedim. Yani neden böyle bir şey yapıldı? Gerek var mıydı? diye sorguladım ama Dani'nin karakter gelişimi açısından iyi olmuş. Ama Mac ve Barrons'u özlediğimi de itiraf etmeliyim. Onlarsız olmuyor bu seri. Belkide bu yüzden bana eskiden okuduğumda hissettiğim o tadı veremedi. Ve ayrıca kitapta çok fazla iç konuşma var. Dani işin içine girince böyle oluyor. Sürekli bir konuşma halinde, sorguluyor, gerekçelendiriyor... Aslında bu kısımları seviyorum ama çok fazla kullanılmış gibi geldi bana.
Konuya gelirsek şarkıdan sonra Seeliler daha bir güçlenmiş ve eski tanrılar girmişti işin içine. Yine yaklaşan bir savaş var. Ama işler de karışıyor. Cruce ölmemiş ve sanırım kral oldu. Dediğim gibi ara kitap gibiydi. Sonraki kitapta bu olayları daha çok göreceğiz sanırım. Çünkü bu kitapta çok fazla yok.
Bu kitabı beklerken beni en heyecanlandıran ve merak ettiğim şey ise Ateş Şarkısı kitabından çıkarılan bölümlerin olmasıydı. Çok sevdim. Bazı ipuçları verdi, bazı şeyleri aydınlattı. Keşke kitapta d olsalardı.
Genel olarak tabi ki beni çok etkiledi. Özellikle de Ryodan. Vay be sen neymişsin. Böyle seven ve o kadar zaman sabırla beklemiş birini hayal bile edemiyorum. Hatta kitapta beni şaşırtan iki olaydan biridir bu. Diğeri de tabii ki Shazam'ın Yrill olması. Hiç beklemiyordum bunu.
Sevdim ama ilk kitaplarda ki tat yoktu.