bilimkurgu klasikleri dahilindeki en sevdiğim ray bradbury eseri mars yıllıkları oldu. kitap küçük küçük öykülerden oluşuyor. insanların dünya'yı terk edip mars'a yerleşmeye karar vermesi teması bütün bu öykülerin temeli. ancak hikayeler birbirlerine çok da bağlı değil. bir çok hikaye kitabın bir parçası olmadan, kendi başına da okunabilir şekilde yazılmış. (ki hikayelerden bazılarını ray bradbury'nin bu seride yer alan başka bir eseri olan ve toplama eserlerden oluşan yakma zevki kitabında da görebilirsiniz. mesela bu kitapta "usher ıı" adıyla yer alan bir hikaye yakma zevkinde "çılgınlık karnavalı" başlığıyla sunulmuş) insanlığın marsa yerleşmesini bazen marslıların, bazen küçük bir ailenin, bazen de siyahi insanların gözünden yıl yıl takip ediyoruz. hikayeler yer yer karanlık, yer yer gizemli bazen de douglas adams'ı (otostopçunun galaksi rehberi) aratmayacak derecede absürd ve komik. bazı hikayeler ana temaya (marsa yerleşiyoruz) ve temanın kronolojisine sıkı sıkıya bağlı iken bazıları bu tema için yazılmamış da zorla hikayeye dahil edilmiş gibi alakasız öyküler. yine de alakasız öyküleri bile severek, hiç sıkılmadan okudum.