Döneminin siyasi ve sosyolojik yapısına bir eleştirici niteliği taşıyor. İçeriği beklemediğim bir şekilde uzunca bir önsöz ve ardından kitabın konusuna dair konuşmaların olduğu bir bölüm karşıladı. Ardından mahkumun kendi ağzından duyguları anlattığı o iç parçalayan muazzam duygu akışı.. Özellikle mahkumun kızıyla olan son buluşması yürek burkuyor bu bölümden çok etkilendiğimi söyleyebilirim. Adından da anlaşılacağı gibi sonunun açıkça belirtildiği bir eser ve her ne kadar bu hissi sevmesem de son sayfayı okurken 'acaba' hissine kapıldığımı da saklamak istemem çünkü tek heyecanlandığım bölüm burası oldu ayrıca İdam konusunda belli görüşlere sahip olmama rağmen bu kitabı okuduktan sonra merhamet duygumun çok baskın olduğunu ve böyle bir cezaya destek veremeyeceğimi anlamış bulundum sanırım bu kitabın da bana öğrettiği şey bu oldu. Son olarak kendi son günümü bilmiş olsaydım neler hissederdim düşüncesinden bir süre kurtulamayacam.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.