Yazmak için bile saatlerdir düşünüyorum. Önyargı ile başladım kitaba dedim yine aynı ı hikayeler ama farkettim ki kitabın içindeki önyargı bölümü benim için yazılmış adeta...
Okurken Azrayı yaşadım, yolu ben aştım ben piştim resmen. Tüm hikayeler tüyleri diken diken yapıyor, yaşatıyor, içine alıyor insanı.
Başucuna koyup her umutsuzluğa kapıldığın an rastgele açacağın bir sayfayla huzur bulacağın bir kitap. Çünkü her sayfası ayrı bir hazine ayrı bir dünya.
Ayrıca kitabın en arkasında da üzerinde durulduğu gibi mutlaka Hakan Mengüç'ün ney üflediği videolarını kısık sesle açarak kitabı okuyun. O zaman okuduklarınız gerçekten de huzur veriyor:)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.