slovenya nasıl haritada olmaz? bazı yerleri okurken o kadar üzüldüğüm için resmen boğuluyor gibi hissetsem de çoğu şeyi de sorgulamama neden olduğu için 3 günde bitirdiğim bir kitaptı.
kitap, intihar eden ama gözlerini açtığında kendini bir akıl hastanesinde bulan isminden de anlaşılacağı üzere veronikanın hikayesi üzerine kurulu. ayrı ayrı yaşamlara sahip olan ve hayatın hepsini bu akıl hastanesinde buluşturduğu zedka,mari ve eduardın hikayesini okumak da ayrıca ilgi çekiciydi. çünkü tek bir paydada bütün bu insanlar bir şekilde tekrar tutunmaya çalışıyorlar hayata ve bu sürece tanıklık etmek sayfalar boyu paha biçilemezdi. okurken sormadan edemiyor insan, ne için yaşıyorum? nasıl yaşıyorum? bu yaşadığım hayatın ne kadarının değerinin farkındayım? ya da farkında mıyım?
yazar paulo coelhonun ailesi tarafından 3 kere akıl hastanesine gönderildiğini öğrendiğinizde ise kitapta bir çok yaşanmışlık olduğunu biliyor ve okurken her şeyi biraz daha fazla hissediyorsunuz. hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz ve ben tüm bu kişilerle tanıştığıma çok memnun oldum
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.