Gogol’un bir bölgede yaşayan Kazakların yaşayışlarını özellikle savaşçı kimlikleriyle ele alan bir öyküsüdür Taras Bulba.
“Öfkeyle kalkan zararla oturur” atasözünün bir örneği bu öykü. Bir insanın öfkesinin nelere mal olacağını okura hissettirmiş Yazar. Düşünmeden yapılan davranışların kişinin kendisine olduğu kadar, çevresine olan zararları üzerinde durmuş. Cesaretin insanda önemli bir haslet olduğu muhakkak. Ancak sonuçlarını düşünmeden, cesaretini göstermenin insana bir şey katmayacağı da bir gerçek.
Dinin ve milleyetçiliğin nasıl yoğun bir şekilde sömürülerek, bir ulusu sonu gelmez yıkım ve savaşa sürükleyebileceğini çok iyi anlatan bir gogol eseri.Gogol, kitapta tüm kıyımı ve yıkımı yüceltiyormuş gibi gözükse de; bu durum aslında tamamen yazarın ironik anlatımının bir ürünü.Yazar, olayları baş karakterin duygu yoğunluğuyla anlatırken; okuyucuya da tüm bu yaşananların anlamsızlığından dem vuruyor aslında.Filmini henüz izlemedim ama okuduğum bir kaç diyalog ve yazılanlara bakacak olursam sanki kitapdan epey farklı gibi..
Kaleme alındığı dönemde Gogol,Rusya eğitim bakanıyla Kiev üniversitesi tarih bölümünde Ukrayna tarihi üzerine eğitmen olarak çalışması görüşmesinin yetersiz altyapısı bahane edilerek engellenmesi üzerine yazmıştır.Böylece öykünün ana karakterini (taras bulba)Ukrayna tarihini derinden etkileyen kazakların önde gelen tarihi kişiliklerin sentezi halinde sundu.Taras Bulba, Rus milletinin yüceltilmiş gücünün ve aynı zamanda yılmaz slav birliği mücadele ateşinin bir simgesi olarak betimlendi.Öyküsünde ortodoks inançlarına, aşka, barbarlığa, millet sevgisine, ihanete, anne sevgisine değinen Gogol, kazak milletçisi gözüyle de Polonyalı, Türk ve yahudi tahlilleri yapmaktan geri kalmadı. en dikkat çeken (dostoyevski'de de bunu gözlemlediğimiz gibi) ise yahudi aleyhtarlığıdır.Yarattığı "yankel" karakteriyle rus edebiyatında yahudi karşıtı önyargıları gözler önüne sermeyi başarmıştır.Mutlaka okumalısınız diyebileceğim romanlar arasından yerini aldı..
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.