Çocukları ve onun dünyasını hafife alan hatta hiçe sayma cüretini gösteren iki karakter ve bir çocuk konu edilmekte. Edgar içli bir çocuktur çünkü bir arkadaşın yokluğunu çekmektedir. Miniğin bu zaafiyetini farkına varan ve asıl amacı Edgar'ın annesini elde etmek için bir çocuğun dünyasını yıkmaktan geri kalmayan Baron, anne ve çocuk için adeta bir sınavdır.
Edgar, Baron'a öylesine bağlıydı ki her şeyine hayrandı. Sonraları annesi ile münasebetiyle Baron'un gerçek yüzüne tanıklık etti. Bu ona yakıcı sır diyordu. Çünkü tazecik beyni ve kalbi bunları kavrayamıyor, anlamlandıramıyordu. Nitekim hayatına mal olabilecek bu sır - hatta kitabı okurken yer yer acaba Edgar kendi canına kıyacak mı diye düşündürdü- aynı zamanda küçük çocuk için hayatı anlamanın bir yolu olmuştu. Güvensizliği, hayal kırıklığını, görmezden gelinmeyi bu adamın hayatına girmesiyle tatmış olmanın verdiği bunalımla yanlış şeyler de yaptı.
Kitap bana çocukların ne kadar büyük bir anlam ifade ettiğini, küçük avuçlarında aslında ne kadar büyük umutlar tutabildiklerini, küçük kalplerine tahmin edemeyeceğimiz kadar duygunun sığabileceğini bir kez daha anladım. Onlar isterlerse dünyayı değiştirebilirler. Tıpkı Edgar'ın kendi dünyasına yaptığı gibi. Annesine ve en önemlisi kendine ders verebilmişti. Çocukluğunu çıkarıp dolaba asmıştı adeta.
Ve şu soruyu kendinize soracağınıza eminim. Peki benim yakıcı sırrım ne?
·
10 Gösterim
1 Yorum
Çocukluğunu çıkarıp dolaba asmıştı. 10/10
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.