Kitabın ilk 100 sayfasında çok fazla konuşma vardı. Bazen kimin konuştuğunu anlamakta güçlük çektiğim bile oldu. İlerleyen sayfalarda ise artık karakterlerin psikolojik durumları fazlasıyla uzun cümlelerle anlatılmaya başlandı. Toplum baskısı yüzünden Suat ve aşığı Necip konuşmayı bırakıp sadece gözleriyle anlaşmaya başladılar. Ama bu durum bir sürü yanlış anlamalara, kırılmalara, kuruntulara ve çok fazla acı çekmelerine sebep oldu. Bu böyle sürüp gidiyor roman boyunca; psikolojik tahlillerin, duygu yoğunluğunun bolca olduğu bir kitap. Bana göre yine de kocasını aldatmış oldu. Bunun vicdan azabı içinde kadın zaten çok acı çekti. Son kısmı sanki arada bazı sayfalar çıkarılmış kısaltılmış gibi birden bitti. Sondaki yangın olayı nasıl nereden çıktı hiç anlaşılmadı. Bu kısım bana göre havada kaldı.
Bir de bu insanlar ne iş yapar, nasıl geçinir romanda pek anlaşılmıyor. Sanki bütün işleri manzara seyretmek, gezmek, piyano çalmak ve yemek yemek. Kitapta çok fazla yazım hatası vardı bu baskıdan okumanızı tavsiye etmem. Bunların dışında edebiyatımızda bir ilk psikolojik roman olması itibariyle değerli bir eser, okumanızı tavsiye ederim.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.