Kaybettikçe kaybetmenin, kayıpların kitabı diyebilirim. Her kaybediş kişide farklı etkiler yaratabilir bu etkiler arasında melankoli ve yas çok önemlidir. Çünkü kişiyi intihara kadar götürür. Mai ve Siyah romanı hayal ile gerçeğin çatışmasından oluşan bir eser. Romanın ana kahramanı olan Ahmet Cemil şahsında bir kaybedişlerin hikayesi. Ahmet Cemil ’in en çok istediği şeyler arasında şair olmak, ünlü olmak, matbaa sahibi olmak gibi hayalleri vardır, gerçekler ise acı yüzüyle kendisini gösterir.Mai hayallerini siyah hakikatleri sembolize eder. Yazarın 1921’de verdiği bir mülakatta Mai ve Siyah eseri için eserleri arasında özel bir yeri olduğunu söylemiştir. “Her sanatçının eserlerinden biri hakkında özel bir zaafı vardır. Bende de Mai ve Siyah hakkında vakidir... / Onun için, eksiklikten arınmıştır, baştan ayağa meziyettir demiyorum. Fakat onda hemen bütün ben varım, benim bir daha geri gelmeyecek olan emellerle, hülyalarla ve onların yanı başında hüsranlarla, elemlerle dolu olan gençliğim var... Hatta yalnız benim değil bütün gençler var... Memleketimin bedbaht gençliği var. Sizler varsınız... ”
_______________________
Martin Eden ile karakter olarak incelersek benzeyen tarafları var. Oğuz Atay’ın da Halit Ziya’dan etkilenmiş ve çok sevdiği bir yazar . Ben okurken kendimi Ahmet Cemil olarak yerine koydum bir süre sonra Ahmet Cemil karakteri ortadan kalktı sanki benmişim gibi geldi. Çok sevdim bu eseri kendimi buldum diyebilirim. Biraz geç kalsam da okumak için hocalarım zorla okutmadan keyifle ve melankoli ile okudum.Kitabın resimli olması yüzümde tebessüm oluşturdu uzun zaman oldu resimli kitap okumayalı.Uzun uzun tasvirler vardı. Bazı yerler de romantizm akımı kokuyordu ama her yönüyle çok beğendim
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.