Ah Jane Eyre... beni hem hiçbir şeye rağmen yılmayan halinle mutlu ettin, hem de o aşkınla, o hayata dört elle sarılışınla yüreğimi burktun. O bitmek bilmeyen umudunla, kendini hep savunacak, "kadın(!) " olmana rağmen hiçbir erkeğe ihtiyaç duymadan kendi ayaklarının üstünde durman gibi bir çok şeyinle beni kendine hayran bıraktın.
Ahhh bir de Edward Rochester var tabii. O sert ama içindeki merhametin, vefan, yüce gönüllüğün, soğukkanlılığın, eksilmeyen umudun nasıl da aşık ettirdi beni kendine.
Bu kitabı okurken hiçbir şekilde kitaptan başka aklımı hiçbir şeye veremedim (normalde sürekli dikkati dağılan insan olarak) çünkü sanki karşımda arkadaşım varmış, sanki bir arkadaşımla konuşuyormuşum gibi dost etti beni kendine. Hiçbir sayfasında, hiçbir cümlesinde sıkılmadım. Kendimi Jane'e o kadar çok benzettim ki okurken, sanki yazar benim düşüncelerimi kitap haline getirmiş gibiydi. Kitabı bitireli 1 saat oldu ve ben hemen incelemesini yapamadım, oturdum 1 saat kitabı düşündüm. 600 sayfa olması azıcık gözümü korkutmuştu ama bi 600 sayfa daha olsa seve seve okurdum. Seve seve Jane'in Edward'ına kavuşmasıyı beklemeyişini, kavuştuğu anı okurdum. Duyduğuma göre filmi de varmış, onu da hemen izleyeceğim. Şu ana kadar okuduğum en güzel kitap oldu Jane Eyre. Asla unutmayacağım, herkese severekten, karşımdaki kişinin de seveceğini bilerekten delicesine tavsiye edeceğim. Aklıma geldikçe açıp altını çizdiğim yerleri tekrar tekrar okuyacağım, bu güzel kitabı, bu güzel macerayı unutmamak için kitabı sonra tekrardan okuyacağım.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.