Etrafımızdaki insanlara karşı ne kadar yüzeysel ve ön yargılı görüşlerimiz oluyor bazen. İnsanların dış görünüşleri onların iç dünyalarını göstermez genelde. Buna rağmen biriyle tanıştığımızda onu ilk önce görünüşüyle yargılarız pek çoğumuz. Görmezden geldiğimiz, farkına bile varmadığımız ama hayatı bizden daha derin yaşayan kim bilir kaç insan var etrafımızda. Ve telefonlarımıza gömüldükçe ne kadar uzaklaşıyoruz hem onlardan hem kendimizden hem hayattan.
Son olarak merak ettiğim bir şey var. Böyle hayata küsmüş bir insanla karşılaşsanız ne yapardınız? Bu benim hep aklıma takılır. Ona yardım etmeli mi? Ya da ben kimin ki; elimden ne gelir ki deyip onun için üzülüp kendi yaşamımıza devam mı etmeli? İlginç bir hikaye deyip geçmeli mi? Ya da onun hayat tercihine saygı duyup müdahale etmeden ona uzaktan uzağa üzülmeli mi? Sözlü teselli ile mi yetinmeli? Sanırım bu çok fazla değişkeni olan zor bir soru. Peki Raif ölmeseydi kitaptaki karakter ne yapardı acaba?
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.