Romantizm ucundan koklatılmış değil aslında. Uzun bir giriş yazıldığı için böyle düşünmüş olabilirsiniz. Sarai ve Lazlo'nun sahneleri başladıktan sonrasını çok hızlı ve severek okudum. Özellikle ikinci kitap beni çok heyecanlandırmıştı. Laini Taylor'ın tarzı çok hareketli olaylar değil. Sakin ama kuvvetli kurgularla savaşın insanlığımızdan neler götürdüğünü, fedakarlığı, arkadaşlığı, aşkı, umudu ve çaresizliği anlatıyor. kesin çizgilerle tamamen iyi ya da kötü karakterler yazmayışı kurduğu dünyayı çok gerçekçi kılıyor bana göre.. Bu seri ve yazarın diğer serisi olan Duman ve Kemiğin Kızı'nı çok severim. Umarım kitabın devamında fikriniz değişir. Keyifli okumalar :')