Okuduğum ilk Ayşe Kulin romanı. Akıcı ve kolay okunabilir, edebi yönünü pek kuvvetli bulmadığım sizi zorlamayan bir kitap. Halide Edip Adıvar’ın Handan’ı ile şimdiki modern Türkiye’nin Handan karakterinin birbiriyle olan diyalogları, kıyaslamaları, bulundukları dönemlerin “kadın”kavramlarının izahı güzel işlenmiş olmasına rağmen asıl ana olay bundan çok Gezi Parkı olaylarını anlatmak, güncele tepki çekmek gibi düşündürdü bana. Siyasi kavramların ve hükümet eleştirisinin, asıl konusu kadının her güçlüğe göğüs germesi olduğu bir kitapta bu denli baskın yer verilmesini pek doğru bulmadım. Güncel olayların ya da siyasetin yer verilmesi, parti adlarının ve kişilerin baskın olarak geçmesi bence Halide Edip’in Handan karakteriyle Kulin’in Handan’ının münakaşalarına, içsel bunalımlarına değinen bir kitapta olmamalıydı. Gezi olaylarının Tanzimat romanlarındaki acemi kurguyu andırır gibi Handan’ın hayatıyla birleştirilmesi başarılı sayılmazdı. Ayrıca Milli Mücadeleyle Gezi’nin kıyasını da pek samimi bulmadım. Olayların şuursuzca birbiri ardını kovalamasındansa psikolojik tahlillerin daha yoğun olduğu bir roman okumayı beklerdim. Yazım ve noktalama hatalarının göze çarpması da diğer bir problem bana kalırsa. Herkese keyifli okumalar.