Çoraplara bile basılan o meşhur Yıldızlı Gece tablosuyla tanıdım kendisini.. Gel gelelim garip bir kişilik.. Yakın arkadaşı Gauguin ile araları açıldığı için kulağını kesmesi, elini yanan mumun üzerinde tutup "elimi ateşte tutabildiğim sürece onunla görüşmeme izin verin" diyerek sevdiği kadınla görüşmek için babasından izin istemesi.. Bu gibi deliliklerinin (?) yanı sıra çokta merhametli olup, doğaya, insana düşkün olması.. Hep görüp, duyup tanıdığımı sandığım Van Gogh'u aslında hiç tanımıyormuşum. Sarı rengin onda hissettirdiği duygunun mutluluk olduğunu, yaşarken sadece bir tane tablosunun satıldığını da yeni öğrendim. Küçük yaşta yaşadığı travmalar, yalnızlık korkusu ve gencecik yaşta intihar ederek canına kıyması.. Keşke daha çok yaşasaydı, daha çok eser bıraksaydı, fakat insanların değerini onları kaydettiğimizde anlıyoruz.. Geçte olsa iyi ki tanıdım seni..
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.