Seni kendimde gördüğüm vakit
Bir çift göz vardı ruhumda
Avucumda sıcak bir his
Saate bakmadan uykuya dalmak
Ve güneşi beklemeden uyanmak
Hislerimi susturmaya çalışan bir anneydim adeta
Fakat ağlamaklı bir çocuğun isteğiydi bu
Yüzünde canlanan gerçeği yakan bir gülüş vardı
Çırpındığım acılarla koşarken sana
Diken değildi ayaklarıma batan koca bir maziydi
Şimdi anlasan ne olur ki
Tüm anlamımı yitirmişken ruhunda