Bu kitap sanırım gerçekleri en çok yüzüme çarpan kitaplardan biri oldu. İnsanların iki yüzlü oluşunu gösteren bir roman.
Martin Eden, hayatını denizcilik yaparak geçinen biridir ta ki Ruth'u görene kadar. Ruth ve ailesine yakınlaşmak, onların ortamına uyum sağlayabilmek için kitaplar okur, yazılar kaleme alır, çeşitli konular hakkında araştırmalar yapar. Yazdığı eserleri Ruth'a gösterdiğinde Ruth bu eserleri yetersiz bulur ve Martin'i içten içe küçümser ve işe girmesi gerektiğini söyler. Aslında sadece Ruth değil kimse Martin'i ve yazdığı eserleri ciddiye almaz kendi ailesi bile. Fakat Martin asla yılmaz, içindeki yazma arzusu baskın gelir ve yazılarını kaleme almaya devam eder.
Yazıları günün birinde değer görür ve Martin şöhrete kavuşur. Eskiden onu küçümseyen, beğenmeyen insanların hepsi artık onun peşinde dolaşır olmuştur. Değişmediği halde, eserleri aynı olduğu halde sırf artık zengin olduğu için Martin'in çevresinde dolanır insanlar.
Hayat da böyle değil midir? Siz başarısız olduğunuzda insanlar sizi teselli etmek yerine sizi daha çok dibe çekmek isterler. Sizi hiçbir şeye layık görmezler fakat siz günün birinde başarıya ulaşınca - ki bu kimileri için zengin olmak, kimileri için de ünlü olmaktır- sizi küçümseyen insanlar birer birer sizin çevrenizde dolanır olmuştur. Bu iki yüzlülük değildir de nedir?
Bu kitap her ne kadar başka bir yüzyılda yazılsa da günümüz insanının hayatında mutlaka yaşayacağı şeylere ayna tutuyor resmen.
Herkese tavsiye ederim. İyi okumalar.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.